|
Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
Geschiedenis van de Stichting PVP
In de loop van de jaren ’70 werd duidelijk dat de rechtspositie
van psychiatrische patiënten veel te wensen overliet. Actiegroepen zoals de
Cliëntenbond, de Werkgroep Krankzinnigenwet en later de Stichting Pandora en de Stichting
Landelijke Patiëntenraden hebben toen veel werk verzet om deze rechtspositie te
verbeteren.
Dit leidde ertoe dat enkele psychiatrische ziekenhuizen het initiatief namen tot het
aanstellen van een ombudsman/vrouw. Hun taak was om de patiënten te helpen bij het vinden
van een oplossing voor hun klachten. Dit bleek een goede manier om
patiënten te helpen bij het oplossen van hun klachten. De werkwijze
en de relatie van die ombudspersonen met de ziekenhuizen verschilde
echter sterk. Er ontstond behoefte om een
uniforme taakomschrijving te ontwerpen voor de ombudsman in de psychiatrie.
Een commissie onder auspiciën van de Nationale Ziekenhuisraad,
waarin de psychiatrische ziekenhuizen, de patiëntenorganisaties en de Inspectie voor de
Geestelijke Volksgezondheid waren vertegenwoordigd, ontwierp deze verlangde
taakomschrijving. In haar advies uit 1980 stelde zij voor, ieder psychiatrisch ziekenhuis
van een patiëntenvertrouwenspersoon te voorzien. Deze functionaris zou
onafhankelijk van dat ziekenhuis moeten zijn en zonder barrières
bereikbaar moeten zijn. Deze vertrouwenspersoon ondersteunt de
patiënt bij het afhandelen van klachten.
De overheid nam de voorstellen over. Dit resulteerde in 1981
in de
oprichting van de Stichting Patiëntenvertrouwenspersoon Geestelijke Gezondheidszorg
(Stichting PVP), die op experimentele basis het vertrouwenswerk in Nederland invoerde. De
financiering hiervan werd verzekerd door een opslag op de verpleegprijs van de
psychiatrische ziekenhuizen.
In 1982 gingen de eerste acht
patiëntenvertrouwenspersonen (pvp’en) in psychiatrische
ziekenhuizen aan het werk.
De evaluatie van het experiment werd in 1986 door het Nederlands
centrum Geestelijke volksgezondheid (NcGv) uitgevoerd. Het bleek dat alle betrokkenen
– patiënten, patiëntenraden, hulpverleners en directies – het vertrouwenswerk
positief waardeerden. Op basis van deze bevindingen besloot de staatssecretaris van WVC in
1987 dan ook dat het patiëntenvertrouwenswerk in een definitieve vorm kon worden
voortgezet.
Na invoering van de Wet Bopz op 17 januari 1994 werd het
patiëntenvertrouwenswerk verplicht gesteld voor alle psychiatrische ziekenhuizen. Hierna
volgde van 1998 tot 2002 een gefaseerde uitbreiding van het
patiëntenvertrouwenswerk naar nagenoeg alle psychiatrische afdelingen van algemene en
academische ziekenhuizen.
Vanaf 1 mei 2001 werd bovendien de dienstverlening naar de ambulante
cliënten in de geestelijke gezondheidszorg verwezenlijkt. Samenwerking tussen een
landelijke helpdesk en de regionaal werkende pvp staat in dit model centraal.
Eind 2006 waren er meer dan 50 pvp’en
werkzaam in meer dan 110 ggz-instellingen. De
patiëntenvertrouwenspersonen werken nu in de hele ggz. Ook zijn er
pvp’en aan het werk in instellingen voor mensen met verstandelijke
beperkingen.
Het patiëntenvertrouwenswerk heeft nog
steeds een verankering in de Wet bijzondere opnemingen in
psychiatrische ziekenhuizen (Wet Bopz). Volgens wettelijk
voorschrift verleent de patiëntenvertrouwenspersoon de patiënt
advies en bijstand. Met name richt de pvp zich er daarbij op dat
de patiënt zijn rechten kan uitoefenen.
Pijlers van het werk van de vertrouwenspersoon zijn:
partijdigheid, onafhankelijkheid, laagdrempeligheid en
ontvankelijkheid. De vertrouwenspersoon staat achter de cliënt.
De patiëntenvertrouwenspersonen zijn in dienst van de Stichting
PVP, hebben een uniform takenpakket en een uniforme werkwijze. Zij
krijgen hun opleiding van de stichting en werken volgens een vaste
methodiek die is vastgelegd in de gedragsregels van de stichting.
De stichting bewaakt de kwaliteit en de continuïteit van het werk
door helpdesk, vervangers en bijscholing van medewerkers. De
vertrouwenspersonen krijgen in hun werk ondersteuning van
professionals op het landelijk bureau.
Volgens de gedragsregels van de Stichting PVP staat de
patiëntenvertrouwenspersoon open voor alle klachten die verband
houden met de relatie cliënt-instelling. De pvp neemt elke klacht
serieus, ongeacht de problematiek van de persoon die de klacht
aanbrengt.
Alle betrokkenen beoordelen deze vorm van
patiëntenvertrouwenswerk positief. Patiënten en familieleden
zijn in het algemeen tevreden over de dienstverlening door de
Stichting PVP, aldus het ministerie van VWS (brief van 10 juli
2007). Dit positieve beeld wordt bevestigd in het interne
cliëntwaarderingsonderzoek van de stichting en in externe
evaluaties (ZonMW, 2002).
Lees verder
, T 030 2718353, F 030
2716256
F.C. Dondersstraat 9, 3572 JA Utrecht
|
