|
Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
02-02-09
Stichting Familievertrouwenspersonen
Nieuwe Stichting
Familievertrouwenspersoon (FVP) pleit voor het betrekken van de
familie in de behandeling van patiënten met een psychiatrische
aandoening.
Uit onderzoek* blijkt dat het betrekken van
familie een positief effect heeft op de hulp aan psychiatrische patiënten.
Toch blijken veel professionele hulpinstanties de familie buiten
te sluiten.
Op 26 januari is uit onvrede over deze situatie de Stichting
Familievertrouwenspersoon (FVP) opgericht voor familie en
naastbetrokkenen van patiënten in de Geestelijke Gezondheidszorg.
Familie kijkt met gebonden handen toe
Initiatiefnemers zijn Juanita Slengard en
Irma Mahabier. ‘Voor familie is het onverteerbaar om
buitengesloten te worden. Wij vinden dat hierin zo snel mogelijk
verandering moet komen,´ zegt Irma Mahabier. ‘Een
psychiatrische ziekte, en de praktische problemen die dit voor de
patiënt en de omgeving met zich meebrengt, zijn zo ingrijpend dat
het geen luxe is als familie en vrienden hierbij gecoacht
worden´, zegt Juanita Slengard (directeur en
familievertrouwenspersoon van FVP).
In de meeste gevallen heeft de familie al een jarenlang traject
doorlopen met de patiënt. Waarom wordt hier niet preventief op
ingespeeld, vragen Slengard en Mahabier zich af. ‘Familieleden
worden nog vaak buitengesloten van het hulpverleningsproces.
Te vaak moet je met gebonden handen toekijken wat er over je kind
wordt bepaald of juist niet. Daarnaast moeten zij te vaak zelf op
zoek gaan naar hulp bij de problemen waar zij tegenaan lopen. Het
kan dat de relatie met het familielid moeizaam wordt omdat
inzichten en kennis over psychiatrische ziektes ontbreken. Zelfs
als een patiënt niets van familieleden wil weten, moet de familie
goed worden opgevangen. In de praktijk komt het echter zelden voor
dat een psychiatrische patiënt geen familiecontact heeft,
integendeel: familie is vaak de laatste strohalm.’
Ervaringsdeskundigen
Juanita Slengard en Irma Mahabier zijn
beiden ervaringsdeskundigen en begeleiden en coachen al jarenlang
mensen in de omgeving van psychiatrische patiënten. Door hun
ervaring zijn zij goed op de hoogte van de situaties waarin de
familie en patiënten zich bevinden.
‘Als moeder heb ik moeten knokken voor goede zorg voor mijn
kind. Ik weet dat veel anderen ook in zo´n situatie verkeren.
Niet alleen ouders, maar ook grootouders, broers of zussen,
kinderen of vrienden moeten een zware strijd leveren als
betrokkene bij iemand met een psychiatrische stoornis.´
‘Als familie ken je de patiënt het beste. Het is belangrijk als
je mag meedenken over de behandeling en helpen om deze in goede
banen te leiden. Patiënten zelf zijn met andere zorgen bezig dan
de hulpverlening kritisch te volgen. Als familie ben je regelmatig
de ogen en oren van de patiënt. En uiteindelijk ben je als
familie vaak de veilige plek om bij te komen van alles wat hen
overkomt.´
FVP positief ontvangen
FVP is door een aantal hulpinstellingen zeer
goed ontvangen. ‘Zij zijn blij met ons en zien dat wij ook een
rol kunnen spelen om hen scherp te houden. Het contact met
familieverenigingen en de
bestaande cliëntenraden is goed. We hebben benadrukt dat we
dezelfde uitgangspunten hebben: we willen dat psychiatrische
patiënten zo goed mogelijk worden geholpen en dat hun rechten
worden gerespecteerd.´
Informatie
Voor meer informatie: Juanita Slengard: juanitaslengard@cs.com
-
* Promotieonderzoek M.Lenoir, UvA 2002: Nog altijd is het
vooral de familie die de patiënt van hulp voorziet. 70%
helpt de patiënt bij de dagelijkse levensverrichtingen, 44%
bij de begeleiding naar ambulante zorg, 33% van de
familieleden controleert de medicatietrouw en 37% biedt
steun bij of beslist over de behandeling. Patiënten van wie
de familie extra werd begeleid, verbleven tien maanden
minder in psychiatrische ziekenhuizen dan patiënten die de
standaardzorg zonder familiebegeleiding ontvingen
|