|
Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
06-03-08
Verslavingszorg: meer dan protocollen
“Aan de logica is in de verslavingszorg
hard gewerkt: er zijn richtlijnen, protocollen,
literatuuroverzichten en standaarden gemaakt. Dat was hard nodig!
Goede kwaliteit van de zorg wordt echter vooral bereikt als
effectieve interventies worden aangeboden vanuit een hoogwaardige
behandelrelatie”.
In haar rede 'logica en liefde in de
verslavingszorg', uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt als
lector Verslavingszorg aan Hogeschool INHOLLAND te Rotterdam op 7
februari 2008, zei dr. Anne Goossensen dat verslavingszorg meer
vraagt dan alleen goede protocollen.
Kwaliteitsbeleid in de verslavingszorg is
gebaat met het erkennen van het belang van een optimale
behandelrelatie, als wezenlijk instrument om patiëntgerichtheid te
bevorderen. Het lijkt veelbelovend om daarbij in te zetten op
onderzoek naar de kwaliteit van de hulpverlener- patiënt
communicatie en op scholing om het niveau van die relatie te
verbeteren, aldus Goossensen.
Haar rede gaat over kwaliteit in de
Nederlandse verslavingszorg. Na een verkenning van
kwaliteits-initiatieven die tot op heden gebruikt zijn, wordt
duidelijk dat in Nederland sterk is geïnvesteerd op
instrumenteel-technische vernieuwingen. Er zijn veel protocollen
gemaakt, waarvan de implementatie verbeterd kan worden. De
combinatie van deze vernieuwingslijn met consequenties van
marktwerking brengt zorgmedewerkers op de werkvloer in de
problemen, met negatieve consequenties voor patiënten.
Op het niveau van organisaties is de
aanbeveling om aan de slag te gaan met implementatie projecten,
waarin minder top-down en minder programmatisch gewerkt wordt. De
social movement theorie biedt hier interessante aanknopingspunten
voor. De weg is dan om professionals daar aan te spreken, waar ze
geraakt zijn. Door te erkennen dat velen van hen hun bezieling
niet meer kunnen leggen in het zorgwerk en last hebben van het ‘productdenken’,
kan bereidheid voor verandering van grote groepen professionals
als vanzelf ontstaan. De energie die dan gemobiliseerd wordt, kan
helpen om op het niveau van de professional een balans te bereiken
tussen de instrumenteel-technische aspecten van de beroepspraktijk
en de behandelrelatie. Het gaat dan om zorg, waarin de
professional en de patiënt ruimte krijgen om een relatie op te
bouwen, met aandacht voor de belevingswereld, het ziektebeeld en
voorkeuren van de patiënt.
Lees verder
|
