|
Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
27-11-08
Gek in de gevangenis
Verslag BONJO-symposium 'Gek in de
gevangenis' beschikbaar. Steeds meer mensen belanden in
longstay-afdelingen en tbs-klinieken. Is dat een goede
ontwikkeling? Hoe lang gaat dat nog door? Welke visie schuilt
daarachter?
Op 27 mei jl. organiseerde BONJO een
themaconferentie met een bijzonder programma: zorg in de forensische
wereld. In het verslag wordt een impressie gegeven van deze middag.
Knelpunten
Dr. Jacqueline Hochstenbach, hoofd
behandelzaken en hoofd kenniscentrum van de Oostvaarderskliniek te
Almere: “De huidige strafrechtspraktijk in Nederland doet geen recht
aan de meest kwetsbare psychiatrische patiënten die het contact met
de alledaagse realiteit verloren hebben. Door betere en vroegere
signalering, preventie en adequate behandeling zou veel leed
voorkomen kunnen worden.” Zij hekelt de tendentieuze
mediaberichtgeving die zich vooral concentreert op incidenten.
Verder bestrijdt zij het idee dat er steeds meer mensen in longstay
en tbs belanden. In 2007 was er volgens haar juist sprake van een
afname.
Kwalijk
Jurist en psychiater mr. drs. Rembrandt
Zuijderhoudt stelt dat bij de totstandkoming van de longstay
verzekerd werd dat deze bedoeld was voor maximaal twintig personen.
Dat zijn er ruim 260 geworden. Of het bestaan van
longstay-voorzieningen ongewenst is hangt af van hoe je er naar
kijkt. Mensen worden op een nette manier behandeld en de rechtspraak
is meestal gedegen en goed. Daar staat tegenover dat de longstay
niet is wat de rechter voor ogen had bij het opleggen van de straf:
namelijk straf en tbs. Vanuit dat oogpunt gezien is de longstay
kwalijk, omdat iemand in theorie tot in het oneindige in longstay
kan zitten.
Onschuldig
Drs. Bart van Dekken, directeur Interfocus
Consultancy, psycholoog en orthopedagoog, is voorstander van een
humane rechtsbejegening. Bij een aantal patiënten in de longstay is
de kans op recidive groot. Als iemand vanuit tbs of longstay
recidiveert, is het voor de politiek erg makkelijk om te scoren. De
wetgeving is daarom op een aantal punten al aangepast. Bij de
aanpassingen lijkt het erop dat repressie een doel op zich is
geworden: liever tien onschuldig vast dan één schuldige op vrije
voeten.
Opbergen
Mira de Vries, voorzitter MeTZelf, Vereniging
voor Medische en Therapeutische Zelfbeschikking: “De forensische
psychiatrie dient om mensen op te bergen, twijfels van de rechter te
verhullen en gaten in ons rechtssysteem te vullen.” Met het opleggen
van tbs door de rechter geeft hij het recht uit handen. Bij tbs
staat het immers niet vast wanneer iemand op vrije voeten komt. Dit
gebeurt met de overtuiging dat het in het belang van de dader is,
want deze krijgt tijdens de tbs hulp aangeboden. De aangeboden hulp
moet echter wel adequaat zijn en dat is bij tbs niet het geval.
Psychiatrie is geen wetenschap want de ziel –de psyche– is niet te
meten. Bij wangedrag zijn er te veel variabelen zodat er geen
vergelijkingen getrokken kunnen worden. Geneeskunde is de kunst om
te genezen. Psychiaters kunnen niet genezen. Zij spreken zelf van
het managen (beheersen) van de kwaal. Patiënten in de psychiatrie
worden eerder slechter dan beter van de behandeling.
Keiharde beeldvorming
Toon Walravens, zorgconsulent ggzE in
Eindhoven, ervaringsdeskundige begeleider, is positiever over de
psychiatrie. Hij heeft door zijn behandeling meer zelfinzicht
gekregen en is ervan overtuigd dat hij hier niet had gezeten als hij
niet behandeld was. Hij vindt echter ook dat er nog veel verbeterd
kan worden. Tijdens de behandeling word je bijvoorbeeld niet
voldoende voorbereid op terugkeer in de maatschappij. Na detentie
heb je geen woning, geen werk of dagbesteding. Bovendien is iemand
die vrijkomt niet voorbereid op de keiharde beeldvorming die er in
de maatschappij heerst over tbs-patiënten. Het budget voor de nazorg
wordt nu verdeeld onder meerdere zogenaamde casemanagers. Dit zou
beter gecentraliseerd kunnen worden.
Om de psychische zorg in de gevangenissen en de behandeling in en na
detentie te verbeteren geeft de heer Walravens voorlichting aan
PIW’ers, scholen en diverse gemeentelijke instanties.
Lees verder
Lees het volledige verslag van het
symposium op www.bonjo.nl of download het artikel.
|
