Dwangbehandeling

Kan ik in de instelling onder dwang behandeld worden?

Voor een behandeling in de instelling is uw toestemming nodig. Maar soms mag een behandelaar u ook onder dwang behandelen. Bijvoorbeeld als er door uw psychiatrische ziekte sprake is van gevaar voor uzelf of voor de omgeving. Dwang mag alleen als het echt niet anders kan.

Meer informatie over dwang in de instelling op de website Dwang in de zorg


Wat is dwangbehandeling?

Dwangbehandeling is het toepassen van het behandelingsplan tegen uw wil. De hulpverlener stelt voor om u op een bepaalde manier te behandelen en schrijft die methode op in uw behandelingsplan. Hij vraagt daarvoor uw toestemming, maar u weigert. Toch past de hulpverlener de behandeling toe. Dan is er sprake van dwangbehandeling.

Dwangbehandeling mag als het absoluut noodzakelijk is om uzelf of anderen te beschermen. Dwangbehandeling mag in twee situaties:
• Als er, ten gevolge van een psychische ziekte, binnen de instelling sprake is van gevaar voor uzelf of anderen.
Voorbeeld: U bent al meer dan een week psychotisch. Door uw psychose bent u agressief naar medepatiënten. U weigert medicatie. De situatie op de afdeling is onhoudbaar. Om het gevaar dat u medepatiënten aanvalt op te heffen, geeft men u onder dwang medicatie of plaatst men u in afzondering.
• Als u zonder behandeling onaanvaardbaar lang opgenomen zou moeten blijven, terwijl u met behandeling wel snel met ontslag zou kunnen.

Voorbeeld: U bent met een rm opgenomen. U hebt een manische periode. Op de afdeling bent u wel druk, maar er is geen sprake van gevaar. U weigert medicatie. U kunt niet met ontslag, omdat u uzelf thuis zou verwaarlozen en hele grote uitgaven zou doen. Hierdoor zou u in grote problemen komen. Als u medicatie zou gebruiken, wordt de manie onderdrukt en kunt u naar huis. De arts besluit dan tot dwangbehandeling, zodat u toch snel naar huis kunt.

Hoe verloopt een dwangbehandeling?

De behandelaar vertelt u waarom hij u onder dwang gaat behandelen. Hij geeft u een papier waarop staat waarom hij dwangbehandeling nodig vindt. Hij informeert de geneesheer-directeur en de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de dwangbehandeling. De inspectie kan achteraf onderzoeken of de dwangbehandeling echt nodig was en of de instelling zorgvuldig heeft gehandeld.

 

Hoe lang duurt een dwangbehandeling?

Dwangbehandeling mag nooit langer duren dan nodig is.
Dwangbehandeling die plaatsvindt omdat u anders te lang opgenomen zou moeten blijven, mag maximaal drie maanden duren. Vindt de behandelaar daarna toch nog dwangbehandeling nodig, dan moet de geneesheer-directeur daarover beslissen.

Wat zijn middelen en maatregelen?

In noodsituaties kunnen hulpverleners onder dwang middelen en maatregelen toepassen om gevaar af te wenden. Zodra de noodsituatie voorbij is, moeten deze ingrepen worden beëindigd.

Voorbeeld: U bent onverwachts psychotisch geworden en in die toestand bedreigt u medepatiënten. Om te voorkomen dat u iemand werkelijk iets aan doet, kan men u separeren of afzonderen. U krijgt van de behandelaar een papier waarop staat waarom hij middelen of maatregelen toe wil passen. Hij informeert de geneesheer-directeur en de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de toegepaste middelen of maatregelen. De inspectie kan achteraf onderzoeken of het echt nodig was om middelen of maatregelen toe te passen en of het ziekenhuis zorgvuldig heeft gehandeld.


Welke middelen en maatregelen zijn er?

Er zijn vijf verschillende middelen en maatregelen:
• Afzondering: U verblijft in een kamer met een bed, tafel en stoel, een kast en een wastafel. De deur is op slot.
• Separatie: U verblijft in een kale ruimte met een matras en een deken. De deur is op slot.
• Fixatie: Men bindt u vast op een stoel of bed.
• Medicatie: U krijgt tegen uw wil  kortwerkende medicatie toegediend.
• Toediening van vocht of voedsel: U krijgt onder dwang vocht of voedsel binnen door middel van een infuus of slangetje via de neus naar de maag (sonde).


Hoe lang mogen middelen en maatregelen duren?

Het toepassen van middelen of maatregelen mag niet langer duren dan nodig is, en nooit langer dan zeven dagen. Is langer ingrijpen noodzakelijk, dan kan eventueel dwangbehandeling worden toegepast.

 

PRINT DEZE INFORMATIE